Zobacz opinie

O raftingu słów kilka

Pojęcie raftingu na dobre zagościło juz w słowniku mniejszych lub większych łowców adrenaliny i miłośników aktywności w outdoorze. Znajomość jednak samego określenia często idzie w parze z brakiem rozeznania w złożoności całego zjawiska. Co warto wiedzieć o raftingu zanim zacznie się go uprawiać?

 

Choć podróżowanie tratwami (ang. raft) było znane od zarania ludzkości, a pierwsze łodzie pneumatyczne pojawiły się już w XIX wieku, rafting jako forma aktywności związana z czasem wolnym, rozpoczął karierę w II poł. XX wieku. Jednym z pierwszych miejsc, w którym go uprawiano był Wielki Kanion w USA.

Współcześnie rafting uprawia się na wszystkich kontynentach, wszędzie tam, gdzie pojawia się szybciej płynąca woda. Swa popularność zawdzięcza niecodziennym przeżyciom, dreszczykowi emocji, a przy tym dość wysokim standardom bezpieczeństwa osięgniętym dzięki rozwojowi sprzętu i profesjonalnych organizatorów tego typu aktywności.

Rafting w Turcji, na Zambezi i na Dunajcu.

Wielość oferty raftingowej nierzadko sprawia, że porównujemy nieporównywalne. By spełnić swoje własne oczekiwania związane z tym sportem, warto mieć świadomość, iż o charakterze raftingu decydują przede wszystkim: trudność odcinka, rodzaj używanego sprzętu a także - posiadanie lub nie profesjonalnego sternika w załodze.

Skala trudności White Water (WW)

Pierwszą informacją o planowanym lub przepłyniętym odcinku powinien być dla nas stopień trudności na szcześciotopniowej skali WW (I - bardzo łatwy, VI - na granicy przepłynięcia). Szybciej płynąca woda bez większych przeszkód i nieregularności zasługuje na miano stopnia II, przeszkody w nurcie, większy spadek, nieregularne fale i konieczność wyboru drogi płynięcia (a więc i umiejetności manewrowe) wskazują na stopień III. Biała woda klasy IV oznacza znaczny już spadek, trudności z wyborem drogi płynięcia (nierzadko konieczność oglądania z brzegu), minimalny czas na reakcję przy manewrowaniu.

W przypadku raftingu oznacza to częściej bardzo dużą i potężną wodę (jako że duże rafty z defnicji wypadają z wąskich rzek o dużym spadku), tworzącą często niewidoczne dla nieprawnego oka niebezpieczne zjawiska, np. silne odwoje.

Wartość V przynosi już spore zagrożenie życia i wymaga użycia maksymalnych wartości z pozostałych wymiarów, czyli dużej łodzi i najczęściej 2 profesjonalnych sterników-ratowników na pokładzie (takie np. rekomendacje stawiają często lokalne alpejskie stowarzyszenia raftingowe).



Ciężarówki i ścigacze.

Na rzekach całego świata spotykamy przede wszystkim pontony pneumatyczne 6-12 osobowe, a także ich mikrowersje, czyli minirafty (3 osoby). Są to łódki o największej stabilności, szerokie, o znacznej wyporności. Posiadają footstrapy do trzymania nóg, uniemożliwiające wypadnięcie załoganta podczas standardowych przechyłów łódki. Obowiązuje tutaj zasada - im dłuższa i szersza łódź tym bardziej stabilna jednostka.

 


Canyoning.

Canyoning polega na pokonywaniu wąskich kanionów i o bardzo dużym spadku, tworzonym przez cieki wodne w pobliżu ich źródeł. Kaniony pokonuje się pieszo z użyciem technik alpinistycznych, a także z wykorzystaniem płynącej w nich wody (zjeżdżalnie, tobogany, skoki). Przykład można obejrzeć poniżej: